Mail ons Bel ons

Iris is als derde generatie werkzaam voor Avoord: ‘Als klein meisje nam oma mij al mee naar de dagopvang’

Waarom kiezen zorgverleners voor een baan in de zorg? Wat drijft hen? En welke uitdagingen ervaren ze? Verschillende zorgmedewerkers van Avoord vertellen over hun baan, hun ambities en de bijzondere dingen die ze meemaken op de werkvloer. Vandaag deelt Iris Damen (25) haar ervaringen. Ze werkt inmiddels 8 jaar bij Avoord: “Oma heeft mij geleerd dat een glimlach op iemands gezicht toveren al genoeg is.”

Iets met een paplepel óf een appel die niet ver van de boom valt. Iris is 10 jaar als ze haar eerste voetstappen bij Avoord binnen zet. Toen niet wetende dat ze er 15 jaar later nog steeds met plezier rondloopt… Ze heeft haar passie voor de zorg niet van een vreemde, ook haar oma en moeder vonden hun weg naar Avoord. “Mijn oma werkte als vrijwilliger bij de dagbesteding in Zundert en soms mocht ik met haar mee. Zij bezorgde mensen een fijne dag én toverde een lach op iemands gezicht, dat vond ik zo bijzonder.” 

‘Ik zou niet anders meer willen’
Inmiddels is Iris dol op haar werk in de zorg. Op 17-jarige leeftijd werkt ze bij Avoord als zorgassistent en inmiddels met veel plezier als Helpende Plus. “Ik zou niet anders meer willen! Als Helpende hoef je nauwelijks administratieve taken te doen, ik focus me vooral op de zorg die mensen nodig hebben en kan er voor de mensen zijn. Ik bezorg ze een fijne dag en een mooie levensfase. Het belangrijkste vind ik dat zij kunnen genieten.” Durf én lef zijn twee kenmerken die volgens Iris goed passen bij Avoord. “Bij deze zorgorganisatie proberen ze nieuwe dingen uit. Ze zorgen ervoor dat bewoners zoveel mogelijk hun eigen regie behouden en ze motiveren mensen om zo lang mogelijk alles zelf te blijven doen en niet afhankelijk te zijn van de zorgmedewerkers.” 

‘U mag zelf kiezen!’
Iris is dankbaar dat ze op deze wijze invulling mag geven aan haar zorgtaken. “Wat ze graag willen eten, wel of niet willen douchen; het is allemaal hun eigen keuze…" Een bijzonder moment dat haar is bijgebleven? "Tijdens de lockdown gingen alle verzorgingstehuizen op slot en mensen konden niet langer doen waar ze écht blij van worden. Zo wilde een mevrouw ontzettend graag naar de kerk om een kaarsje op te steken, zoals ze altijd deed, maar dat ging helaas niet meer… Om er voor haar te zijn hebben wij een kapel in het gebouw opengesteld waar deze cliënt de kans kreeg om een kaarsje te branden. Even een momentje voor haarzelf. Met tranen in haar ogen trof ik deze mevrouw in de kapel aan, omdat ze zo'n fijne ervaring beleefde. Het geeft een heel fijn gevoel dat je ziet dat mensen daar echt steun aan hebben. Soms is een emotie op iemands gezicht toveren al voldoende!"

Wil jij ook onze teams versterken? Bekijk onze vacatures hier.